Kilka myśli na niedzielę
Widziałem już bardzo wiele filmów zamieszczonych w Internecie przez tzw. „youtuberów”, na których to filmach ich twórcy próbują uzasadniać, że Bóg, w jakiego wierzą katolicy tak naprawdę nie istnieje. Jednym z najczęściej wysuwanych argumentów przeciw Panu Bogu jest cierpienie. Najogólniej mówi się tak: Bóg jest wszechmogący, a więc wszystko może i jest wszechwiedzący, a więc wszystko wie. Skoro Bóg wszystko wie, to znaczy, że wie gdzie i jak ludzie doznają cierpienia, nawet więcej: wie na pewno gdzie i jak ludzie będą cierpieć w przyszłości.
Słowa dzisiejszej Ewangelii pochodzą z mowy Pana Jezusa wypowiedzianej w czasie Ostatniej Wieczerzy. Benedykt XVI napisał, że Ewangelia św. Jana dzieli się na dwie części: do ostatniej wieczerzy jest nazywana Ewangelią Światła a od początku ostatniej wieczerzy do końca – Ewangelią Chwały. Ewangelia Chwały opowiada o przyszłości, czyli obejmuje też nasze czasy. Tematem Ewangelii Chwały jest spór Ducha Bożego z duchem i władcą tego świata. Jest to spór niemalże sądowy: „teraz odbywa się sąd nad tym światem” (J 12,31). Ten sąd przenika wszystko i każdy z nas czuje go w sobie, pomiędzy ciałem i duszą. Św. Paweł mówi, że ciało do czego innego dąży niż duch a duch do czego innego niż ciało, stąd nie ma między nimi zgody (Ga 5,17). Ewangelia dzisiejszej niedzieli w lekcjonarzu przedsoborowym była dłuższa, bo tam jeszcze w środku jest zapowiedź prześladowań, jakich uczniowie doznają na tym świecie (por. J 16,1-4).
Czytaj więcej: Wprowadzenie w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Pan Jezus powiedział: „już was nie nazywam sługami […] lecz przyjaciółmi” (J 15,15). Miłość to dwie dusze w jednym ciele a przyjaźń to jedna dusza w dwóch ciałach. Miłość polega na spoglądaniu na siebie a przyjaźń na spoglądaniu razem w jeden punkt. My mamy być przyjaciółmi Pana Jezusa… a jak działa taka przyjaźń?
Św. Łukasz jako naoczny świadek opisuje w Dziejach Apostolskich scenę Wniebowstąpienia. W czasie tego ostatniego widzialnego spotkania z Apostołami Pan Jezus powiedział: „będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1,8). Warto powtórzyć sobie słowa „będziecie moimi świadkami”. Podobne zalecenie podaje dzisiejsza Ewangelia: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,16). Zaraz potem Pan Jezus uniósł się i wstąpił do nieba. Uczniowie stali na Górze Oliwnej i przyglądali się w górę. Wtedy podeszło do nich dwóch mężów w białych szatach i powiedzieli: „mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?” (Dz 1,10).
Dzisiaj w Ewangelii Pan Jezus mówi: Ja jestem Krzewem Winnym. Trwajcie we mnie a przyniesiecie owoc obfity. To samo mówił nam Pan Bóg od samego początku. Już do Abrahama na pierwszych kartach Biblii Pan Bóg powiedział: „Żyj ze Mną w zażyłości i bądź bez skazy” (Rdz 17,1). Jeden z Ojców Kościoła św. Hilary zauważył moment, kiedy Pan Bóg, po raz pierwszy w Piśmie Świętym, ukazał się Mojżeszowi w cielesnej postaci. A był to krzew płonący, który palił się a się nie spalał. Benedykt XVI powiedział, że od Mojżesza nigdy już Pan Bóg nie rozmawiał z człowiekiem w cielesnej postaci aż do dnia, kiedy przyszedł na świat w osobie Pana Jezusa. Dlatego Pan Jezus dzisiaj przypomina nam: „To ja jestem tym Krzewem – Bogiem, którego spotykacie jak Mojżesz wiele lat temu”.
